حسين بن منصور الحلاج ( مترجم : قاسم مير آخورى )
182
مجموعه آثار حلاج ( طواسين ، كتاب روايت ، تفسير قرآن ، كتاب كلمات ، تجريات عرفانى و اشعار ) ( فارسى )
و فيض اوّل در راز هو است . و خدا وقتى به پيامبر فرمود : « فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ » . پيامبر را به بيان اين راز دعوت كرد . 154 . حسين گويد : « فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ » از روى علم و نه از روى جهل زيرا معلوم در خداوند متعال نامتناهى است . سوره فتح 155 . إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ . . . « 1 » حسين گويد : پروردگار مقام جمع ( اتحاد ) را به روشنى بر هيچكس آشكار نكند مگر به محرومترين و گرامىترين زندگان ظاهر مىكند و اين معناى اين آيه است : « إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ » 156 . مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ . . . « 2 » از حسين پرسيده شد چه وقت محمد ( ص ) پيامبر بود و چگونه به رسالت برگزيده شد ؟ گفت : از هنگامى كه ما از رسول و رسالت و نبى و نبوت رجعت كرديم . از چه كسى ياد مىكنى كه يادآورى برايش نيست ، مگر او . و نيز از هويت كسى كه هويتى ندارد مگر با هويت او ، هويت پيدا مىكند و پيامبر كجا نبوتش بود ؟ آنجا كه قلم خداوند محمّد رسول خدا نوشت . مكان و زمان علت است ، پس تو كجاى حق و حقيقت هستى ؟ ولى چون اسم محمد به رسالت ثبت شد با ذكر نامش مقام بزرگى در رسالت يافت . او رسول مكين و سفير امين است ، ذكرش را در ازل با تمكين بين ملائكه و انبياء به بالاترين مقام رسانيد .
--> ( 1 ) . فتح ، آيه 10 ؛ آنان كه با تو بيعت مىكنند جز اين نيست كه با خدا بيعت مىكنند . ( 2 ) . همان ، آيه 29 ؛ محمد پيامبر خدا و كسانى كه با او هستند بر كافران سختگيرند و با يكديگر مهربان .